De Verbouwing

Het aangekochte plekje van het stel moest een grote metamorfose ondergaan. Co verheugde zich heel erg op de uitbouw die hij ging plaatsen. De start werd gemaakt voor 8 weken lang, elk vrij uurtje zwoegen en zweten voor dat 'Plekje onder de zon' . Gelukkig kregen ze veel hulp van zo veel lieve mensen..

( klik even als je de foto's groot wilt zien )

Tante Márie en ome Henk kwamen behangen...

Vincent heeft een week lang deuren staan verven..

Ome Ton heeft met hulp van papa de elektro gedaan..

en de verwarmingen verhangen en aangesloten enzo

Moeilijke en gevaarlijke plekjes .. Kim hield de ladder vast en moeders vond iets uit..!

Tijd voor een bakkie en/of een borrel was er natuurlijk ook..!

 

De zevende week van de verbouwing was boven klaar en de uitbouw bíjna ..... en Co moet af en toe zijn frustratie kwijt zoals jullie zien hieronder...:
De laatste twee weken gaan we er met z'n allen tegenaan om de streefdatum 15 juli te halen..
Co de wc betegelen.. Kim en mama zetten alles in de grondverf.. Paul kon gelukkig verven

Maurice kwam de pui schuren en Patrick was ook weer present op zijn vrije zaterdagmiddag
Kim reed voor de 736e keer naar de Gamma en dit keer nam ik een fototoestel mee..."Co.. welke moet ik nu nemen.. die van 6,5 mm of van 6...? Gotverrrr wéér een stukje lichter.. Zullen we ze maar zélf gaan maken Co..?"

 
Er waren ook tegenslagen en van een paar kon ik een foto maken. De dag dat er behangen moest worden in de 'blauwe kamer' was er een lekkage geweest. Dat kwam weer omdat er een dakpan af was gegaan met het storten van het vloertje buiten. Het plafond was gespoten in de 7e week door vakmensen, die helaas achteraf hun vak toch niet echt verstonden. Er was nog veel meer  wat tegenzat gedurende de verbouwing, dat is altijd zo toch? Het resultaat is belangrijker!
 Het bed kwam aan en het hoofdstuk was beschimmeld. Al met al duurde het bijna 3 maanden voordat het compleet in hun slaapkamer stond. De meubels zouden gehaald kunnen worden..het was meer dan 30 graden en toen Co en Kim na hun werk in deze bloedhitte bij de meubelzaak aan kwamen, bleken ze zich daar een week vergist te hebben en konden ze met lege handen en een bloedend hart weer door de hitte naar huis... Gelukkig werd het de andere dag, na wat telefoontjes heen en weer van de ombudsvrouw, toch geleverd. Maar goed.. de zoveelste teleurstelling was al geslikt. Gelukkig kwamen de gordijnen vijf weken eerder..