Help de Goudenregen doet het niet!!

We hebben nu een week echte Hollandsche politieke campagne achter de rug en ik raak de draad steeds meer kwijt. Het geneuzel over de procenten, het CPB, onbespreekbare items, of dat een lijsttrekker een paar keer eh, eh zegt voordat hij antwoord geeft en niet gelijk, zoals jongetje Rutte, gelijk zijn one-liners klaar heeft, dat kan geen goede partijleider zijn.
Als je niet de onbeschoftheid hebt om de andere kandidaten voortdurend in de rede te vallen en ze niet uit te laten spreken, dan ben je dus een zwakke bestuurder en kost het je gelijk een paar zeteltjes in de hijgerige politieke barometer van iedere dag.
We hebben nu zo ongeveer een jaar of tien afzijktelevisie achter de rug en niemand vind het meer raar als iemand op een onbeschofte manier voor een massa publiek in de zeik wordt gezet. We lachen ons rot. In de politieke debatten is het een gekef van jewelste. Zeker meer dan de helft versta ik niet omdat een ander aan de tafel er doorheen zit te blèren. Dat zijn de voorbeelden die we almaar krijgen. Het zijn populaire mensen van de t.v. die het doen en het zijn toch ook politici die het doen, nou dan zal het wel zo horen. Dus als we zo ook het normen en waarden debat voeren dan is dat natuurlijk dweilen met de kraan open. En als je het antwoord op een belangrijke vraag niet durf te geven dan zeg je gewoon tegen je gesprekspartner :”U kijkt lief”. Ik benieuwd wat Jeroen Pauw voor ’n antwoord zou krijgen als hij zo’n moeilijke vraag zou stellen. Vertrouwen in de politiek, doe je ogen even dicht en laat alle lijsttrekkerskoppen in gedachten even de revu passeren en voel bij iedere kop even in je buik: “Kan ik deze vrouw of man vertrouwen of niet?”


En dan komt het W.K er aan Vandaag zag ik in veel straten de buurtvereniging al weer aan de gang met oranjevlaggetjes ophangen. De oranje toeters zijn steeds regelmatiger te horen in de straat en de discussie over de opstelling van het elftal is al weer dagen aan de gang. Veel spelers zijn tot op het laatst onzeker over hun plaats dus op de trainingen gaat het er heftig aan toe met als gevolg dat ze in hun fanatisme elkaar blesseren. Het geeft nog steeds niet de indruk van een lekker op elkaar ingespeeld team te zijn met veel automatismen en patronen. U ziet, ik denk ook dat ik er verstand van heb.
Het enige wat ik hoop is dat er tijdens de uitzendingen van het voetbaltoernooi het geluid van die irritante muggetoeters weg gefilterd wordt want anders vind ik het een hele opgave om een wedstrijd uit te zitten. Bij welke kruidenier ik nu ook kom, ik word steevast overvallen door kinderen die al weer fanatiek van alles aan het sparen zijn. Gelukkig hebben we, nog ergens weggestopt, een klein buurtwinkeltje en daar is het nu heerlijk rustig shoppen, en bij de kassa altijd nog de vraag:” En anders nog iets?” en verder geen heisa. Ja, ja dat bestaat ook nog.
Heel Europa ligt aan het zuurstof, we betalen schulden met bijgedrukt geld, we lopen langs een economische afgrond en onze lijsttrekkers durven zo hier en daar te verkondigen dat we er met hun programma niet op achteruit zullen gaan. Gelooft u het, geloof ik het. Ik ben inmiddels begonnen met mijn tuintje om te spitten en schrijf ik me in voor een cursus volkstuinderij. Wij trekken ons mijn eigen plan. De eerste krop sla en de eerste biet staan inmiddels al tussen de viooltjes hun best te doen om volwassen te worden. Verder ben ik bezig met de opkweek van cherrytomaatjes in potten en ook dit gaat wonderwel fantastisch. Onze kinderen zien nu dat groenten niet in de verpakking opgroeit en dat je het zo van een plantje kan afplukken of uit de grond kan trekken. Kijk, daar is de crisis allemaal goed voor. Ik kijk al uit naar volgend jaar. Wij gaan fuseren met de buren, schuttingen plat en we gaan het groots aanpakken. Als de kinderen uit school komen eerst meehelpen in de tuin met dieven en draaien en bladtrekken en bij de pluk ‘s morgens vroeg uit bed, zo om een uur of vijf, en met zijn allen gelijk in een padje beginnen, radiootje aan, beetje meezingen en lekker lullen over van alles en nog wat. Zeven uur stoppen, handjes wassen met zand en een geperste tomaat, zakdoek van je hoofd, schone kleren aan en iedereen begint zo aan zijn dag. Ik voorzie dat binnen een paar jaar alle schuttingen tussen onze huizen wel afgebroken zullen zijn en er een tuinbouwcommune zal gaan ontstaan, zeg maar een coöperatie. We praten weer met elkaar tussen het schoffelen door en we hoeven niet per se ieder jaar zoveel procent groei te hebben. Gewoon genoeg voor wat we nodig hebben. Het enige wat moet groeien zijn de plantjes. Onze auto’s hoeven niet allemaal te schitteren als een hondenkeutel in de maneschijn, als hij maar rijdt. Onze economie is gedaald tot het niveau van 10 jaar terug, lees ik in de krant. Ik schrik er niet van, toen hadden we het ook goed, wat is het probleem?


We moeten nog twee weken volhouden en nog een aantal debatten heen. Alle kandidaten krijgen weer in een rondje 30 seconden de tijd om hun idee over een ingewikkeld thema te verkondigen. Hoe simpel kan je het maken. We gaan weer totootje spelen op het werk, wie scoort in de hoeveelste minuut?Er zullen weer duizenden bondscoaches opstaan die het allemaal beter weten. Maar ondertussen is de Goudenregen in mijn achtertuin nog steeds niet aan het regenen. Daar begint hij andere jaren altijd al zeker bijna twee weken eerder mee. Kijk we moeten wel opletten en de natuur in de gaten houden. De natuur liegt namelijk nooit.


We hebben nu een jonge ekster in de tuin. Die is uit het nest ‘gevallen’ en die wordt nu door zijn ouders achter de struiken op de grond gevoed. We horen de communicatie tussen ouders en kind. We horen de ouder-eksters kabaal maken als er een poes of een kraai in de tuin komt. Tot nu toe gaat het al twee weken goed. Het jong begint al steeds meer te fladderen. Vandaag of morgen is het zover en zal die zijn eigen weg gaan. Kijk dat vind ik de mooiste televisie. Ik heb respect voor hoe het allemaal zo werkt in de natuur. Mijn dochter heeft de jonge ekster Herman genoemd en iedere ochtend is er de vraag:” Is Herman er nog?” Als het zover is en Herman kan vliegen dan zullen we Herman missen, de politici niet.