Hou het hoofd koel en het hart warm

Na een koude winter, een koel voorjaar is het dan eindelijk zomer. Volgens sommige voorspellingen schijnt deze zomer de hitterecords van de laatste 100 jaar te gaan doorbreken. Kunt u het zich al voorstellen? Temperaturen van 38 graden of hoger en dat weken aan een stuk. Wat doet zoiets met een mens?
Nederland is de afgelopen weken in een steeds koortsachtiger stemming gekomen vanwege Oranje. Was het eerst feesten na een overwinning, de laatste weken wordt het steeds meer vechten om je vreugde te uiten. Niet in Poeldijk natuurlijk, maar hier in Den Haag gaat het er steeds meer op lijken. Na de overwinning op Brazilië moest ik direct daarna dwars door de stad naar het Zuiderpark en op een kruispunt zag het oranje van de supporters. Drinken, juichen en een paar getatoote vetnekken stonden met elkaar te free- fighten dat het een lieve lust was. Dat verhoogde blijkbaar alleen maar de feestvreugde want niemand stak een klauw uit en de aanmoedigingen waren niet van de lucht. Ik begrijp dat wel, dan moet de spanning er even af en er was gelukkig geen scheidsrechter om een gele kaart geven. De rest van de avond dat ik in het park was waren de sirenes van de politie, ambulance en de brandweer constant te horen. Den Haag vierde weer eens feest en de long hot summer moet eigenlijk nog beginnen, ik ben benieuwd.


Heeft u nog geen vierkante ogen van het voetbal kijken? Ik heb een brilletje met ronde glazen maar die past me niet meer, en dan heb ik nog de helft van het voetbaltheater overgeslagen. Op den duur werd ik het zat, al die stervende zwanen met hun van pijn vertrokken gezichten en hun slecht gespeelde valpartijen en dat allemaal ook nog eens in slow motion. Ik moet zeggen dat het oranjevoetbal me ook maar zelden kon bekoren met dat breiwerken in de achterhoede en het terugspelen naar de keeper vanaf het strafschopgebied van de tegenstander. Maar achteruitvoetballen, loont en het is wachten op een creatieve opleving van een enkele speler om de overwinning op het scorebord te krijgen. Verder worden we ook rijkelijk getrakteerd op de meest gemene onbeheerste overtredingen, die nu duidelijk in beeld worden gebracht
Er rest ons nog een wedstrijd, het is op het moment dat ik dit schrijf donderdag voor de finale op zondag en het land is overtuigd dat het eindelijk gaat gebeuren. Als we die winnen zijn we onze collectieve frustratie ten opzichte van onze verliesfinale tegen de Duitsers af en we kunnen nog onze rekening vereffenen met de Spanjaarden omdat we nog een appeltje met ze te schillen hebben na de 80 jarige oorlog. Het brute gedrag van Alva kunnen we eindelijk revancheren. Ik las zojuist in de krant dat Nederland er door dit wereldkampioenschap 0.6 %gelukkiger op is geworden. Daarmee zijn we de Denen gepasseerd en staan we bovenaan. Kijk dat hebben we in hetzelfde toernooi ook maar gelijk voor elkaar gekregen. Zelfs onze van oudsher niet in Nederland geboren mede landgenoten scharen zich steeds meer achter oranje zodat de mislukkingen van ons integratiebeleid ook ineens zijn opgelost. Met zo’n toernooi heb je eigenlijk geen regering meer nodig en regelt het zich allemaal vanzelf. Misschien dat als het toernooi nog een tijdje langer doorgaat, de lekkende oliebron in de Caribische zee ook ineens ophoudt met spuiten. Er wordt weleens gezegd:”Waar je aandacht aan geeft dat groeit”. Welnu, misschien slinkt dat lek nu vanzelf omdat het volledig uit het nieuws lijkt verdwenen.
En dat kabinet van ons? Och, door de stijgende chips, pinda en drankconsumptie begint onze economie alweer lekker te draaien, daar hebben we geen ingrijpende maatregelen meer voor nodig. Ze zitten toch weer in het achterkamertje en volgens jongetje Rutte mogen we allemaal op vakantie dan kunnen zij een leuk verhaal in elkaar draaien. Onze democratie loopt eigenlijk als een trein. “Bert van Marwijk for president”, misschien is dat wel een optie.


Nog drie nachtjes slapen en dan weten we het. Zal de zelfgenoegzaamheid van de Oranjesupporters ook overslaan op ‘onze jongens’? Stinken we er uiteindelijk toch weer in door de vaak opkomende gemakzucht in ons team of kunnen ze flitsen, vliegen, draaien, keren en dansen met de bal tot de laatste seconde? Zullen ze eindelijk laten zien wat ze het vorige toernooi tegen Italië en Frankrijk hebben laten zien? Ik heb ze niet met hun kleine kindjes langs de zijlijn zien koketteren na de wedstrijd, dus dat is al een goed teken. Van Persie loopt nog steeds te ontdekken wat het is om een pure spits te willen zijn. Mag hij door blijven zoeken tot in de finale of komt er een speler die ze er met zijn ogen dicht in kan schieten omdat die als spits is geboren. Liever Huntelaar dan een stuntelaar denk ik steeds maar weer.
Als ze winnen ben ik blij dat ik geen woonboot langs het feestparcour in de Amsterdamse grachten heb en ben ik natuurlijk ook een blije Nederlander. Dan kan niemand meer om ons heen en hebben we weer voor even het gevoel dat de wereld respect voor ons heeft.
Als ze verliezen dan voorzie ik een massale nationale depressie, rellen en een futloosheid die de hele lange hete zomer over het land zal blijven hangen. Zo snel kan het omslaan, het kan verkeren. Geluk blijft toch altijd een dubbeltje op zijn kant zeker als je het van allerlei externe factoren af laat hangen. En dan moeten ook alle oranjeversierselen weer opgeruimd worden, gevels schoongespoten worden en de lege flessen weer worden ingeleverd bij de glasbak. De Beesies moeten weer ingeleverd bij de NationaleGrootGrutter ,want die blijken milieuonvriendelijk te zijn en die zullen waarschijnlijk geëxporteerd worden naar Spanje in ruil voor hun zwaar bespoten overheerlijke natuurtomaten. Zo lekker maken wij ze in het Westland niet meer, maar dit terzijde.


Onze straat is nog geheel verstoken van oranjewappermateriaal, want er heeft niemand zijn hand opgestoken die het spul na het toernooi wilde opruimen. Bij ons wordt er op de straathoek gelukkig niet gevochten na een wedstrijd. Tot op heden heb ik tijdens de wedstrijden, zittend in mijn achtertuin, door alle open ramen en deuren alles duidelijk kunnen volgen. Maar zondag 11 juli zal ik voor de buis zitten. Ik heb oranjeschoenveters gekocht (het moest er maar eens van komen,) en de oranje onderbroek van de buurman, weet u nog, die gaat aan. De firma zal op gepaste wijze uit het dak gaan bij een overwinning.
En mocht dat geluk ons niet beschoren zijn, trekken we een lekkere fles wijn open en schakelen we ’s avonds weer over op het tourjournaal. Dan gaat de zomer gewoon verder en verlekkeren we ons weer aan de valpartijen en de beklimmingen en zoeken we de oplossing van de tourquiz. Ondertussen zal er dan wel weer een kabinet zijn, en zijn er opeens natuurlijk weer problemen. Ik zou zeggen hou het hoofd koel en het hart warm. Neem regelmatig een frisse duik en laat je niet gek maken