ADO Ė Verburch een mooi affiche.

In een vorige column heb ik u verteld, dat hoewel ik al lang in Den Haag woonachtig ben, ik me nog steeds een Westlander voel. Ik heb natuurlijk al wel wat Haagsche streken overgenomen en ken er de weg op mijn duimpje. Ik geniet van het leven in de stad en van de natuur die we hier hebben. U denkt misschien dat ik zit te bazelen maar dat meen ik echt. We hebben hier parken en bosschen en wonen een paar minuten van het strand. We hebben lommerrijke straten en ik ken zelfs alle mensen in mijn straat. Sterker nog we hebben binnenkort weer ons jaarlijkse straatfeest, met Kerstmis zingen wij met een groepje bewoners van de straat kerstliederen onder de lantaarnpalen en gaan zo van deur tot deur. Met Sinterklaas komen de jongste kinderen van de straat bij elkaar en wordt de echte Sint van het dak geplukt om kadootjes uit te delen. Er is zelfs een straatbandje, want we wonen in een muzikale straat, en dat gaat van klassiek tot rockmuziek. De schrijfster Yvonne Keuls, leest regelmatig een stuk voor uit haar repertoire op ons open podium, als zij weer een nieuw werk heeft afgeleverd. Naast mijn woont Leo Unger, een man die in de jaren 60 met zijn ĎLeo Ungerband nog een hit heeft gehad ( Go with the sunshine) en is ook nog altijd rocking en speelt dan ook altijd weer een set heerlijke bluesmuziek. Een andere buurman, de pianist van de Frank Boeyenband is op die dag de multi-instrumentalist die het straatfeest vaak opent met een klassiek concert en ís nachts het feest beŽindigt in een rock and rollband.

Zo, nu heeft u een beetje een idee van mijn habitat en kunt u misschien ook begrijpen waarom ik nog steeds in Den Haag woon. Toch blijf ik me een Westlander voelen om het simpele gegeven dat ik daar 24 jaar van mijn leven heb gewoond en daar bijna alles van heb meegekregen. De hutten die ik er heb gebouwd, het schorsiespringen, druivenkrenten, kissiespepieren, dieven en draaien en ik heb er met veel plezier met Toneelgroep de Bromtol toneel gespeeld. Eigenlijk ben ik gaan denken over een vertrek uit Poeldijk toen de voormalig bloemenveiling een gemeenschapshuis werd en ĎDe Leuningjesí werd genoemd Ik begrijp dat ik de enige ben in de Poelluk en omstreken die zich daar nog steeds druk over kan maken.

Zelf heb ik 10 jaren bij Verburg (of is het Verburch) met veel plezier in de laagste elftallen gevoetbald en ben vaak met het eerste elftal meegegaan naar uitwedstrijden. In de tijd was Theo(?) van Leeuwen de keeper van het eerste. Dat vond ik gezellig op de zondagmiddag naar het voetbalveld. Hier in Den Haag kwam die jeuk weer terug toen ADO een aantal jaren geleden eindelijk weer promoveerde en in een nieuw stadion ging spelen. Het leek me leuk om met mijn kinderen ook naar het voetbal te kunnen. In het Zuiderpark was dat niet altijd even veilig en kindvriendelijk. Maar er ging bij ADO een heel andere wind waaien, ik wilde wel eens de grote clubs van Nederland van dichtbij zien spelen en schafte mij een clubkaart aan. Wat een sfeer en een gezelligheid en, niet onbelangrijk, goed te betalen. Bij een goal van de thuisclub krijg je in de hossende nog wel eens een plas bier over je ouwe goed, maar dat moet je op de koop toenemen. Op Midden Noord word je al gratis stoned van de wietlucht maar dat kan de lol ook niet drukken. ADO heeft de doelgroep, waar ze zich maatschappelijk voor inzetten ook goed uitgekozen. Jaarlijks ondersteunen zij namelijk een groot Haagsch evenement ter ondersteuning van het herstel van kankah-patiŽnten.

Dit jaar was het natuurlijk helemaal feest bij de club toen bleek dat ze opeens wel konden voetballuh. Aanvallend, avontuurlijk mannenvoetbal met veel bravoure, iedere club kwam met trillende knieŽn naar het Haagje. Kunt u zich ondergetekende voorstellen met een geel groene sjaal. Ik aanvankelijk ook niet, maar een mens wordt enthousiast koopt een sjaal voor zijn dochter omdat zij dat cool vindt en papa gaat er uiteindelijk om de week mee naar het stadion.


ADO moet natuurlijk het komende jaar weer zín partijtje meeblazen in de competitie, een seizoenskaart is dit jaar dan ook de optie, en er moet natuurlijk ook weer voorbereid worden. De club heeft goed en goedkoop ingekocht in de Jupiterleage en wil Nederland weer gaan verrassen. Nu fantaseer steeds vaker over een voorbereidingswedstrijd, voorafgaand aan de competitie, tegen mijn oude cluppie Verburch (of is het Verburg?) . Zoín avond midden in de zomer, de velden liggen er nog fris, groen en geurend bij in een heerlijk avondzonnetje aan de Wateringseweg. Vier rijen dik publiek rond het veld en het Oranje/Wit/ Blauw tegen het Groen/Geel in een heerlijke sportieve ambiance. Ik zal aanwezig zijn, u zal aanwezig zijn en ik zal me verkneukelen. Het lijkt in de hoofden vaak nog zover bij elkaar vandaan maar je springt over de Wennetjessloot en je bent er. Nu nog iemand met invloedrijke connecties die dit voor elkaar weet te krijgen omdat die dit ook een leuk en haalbaar idee vindt. Nodig ze uit die leuke jongens uit De Haag, we wonen zo dicht bij elkaar? Heeft Verburgh toevallig nog iets belangrijks te vieren?
 

 
Die koudwatervrees voor Den Haag, ik vind het nu wel welletjes geweest. Als Westlandse Hagenees adviseer ik u GEWOON DOEN!!!!!!!