De Voois of Holland

In deze tijd dat iedere scheet die je laat het melden waard is om op het internet gegooid te worden kan ik ook niet meer achterblijven.

(tweet:”Ben net achter mijn computer gaan zitten”)

Ik heb al zoveel trends gemist de afgelopen jaren, hyves is aan me voorbij gegaan, feesboek ben ik geloof ook al weer te laat mee, met linkedIn melden zich zoveel “vrienden” dat ik zo bang ben dat ik ze allemaal op mijn verjaardag moet vragen, dat ik daar helemaal van in de war raak. Iedere dag moet ik weer een paar mensen teleurstellen dat ik daar gewoon een bezwaard gemoed van krijg. Ooit ben ik er wel even in mee gegaan maar iedere avond als ik mijn mail opende was ik altijd weer een uur kwijt aan het afhandelen van vragen en andere flauwekul , dat ik dat steeds meer als werk begon te ervaren, kappen dus daarmee.

( Tweet: “Mijn dochter loopt net langs, kwam de trap op gerend en moest even wat op haar kamer ophalen, zei geen gedag”)

Nee, twitteren dat moet het dan maar worden. Er gaat de hele dag zoveel flauwe kul door mijn hoofd dat ik die wel, op mijn tijd, met jullie wil delen. Wat jullie ermee doen moeten jullie weten.

(Tweet: “Oeps laat net een windje”)

Ik ben het najaar enthousiast begonnen met mijn familie eens gezamenlijk naar hetzelfde t.v. programma te kijken. In ons gezin zit iedereen inmiddels achter zijn eigen scherm naar zijn eigen programma te kijken en ik begon het “Gezellige avondje AVRO”te missen. Nu krijg ik een ontzettende jeuk van Amerikaanse series met vrouwen met Betty Boop stemmetjes en die tot allergie leidende almaar terugkerende ingeblikte lach, dat ik het niet volhoud daar bij te blijven zitten.

(Tweet: "Mijn vrouw komt net thuis van haar cursus, ze is enthousiast, weer veel geleerd”)

Maar met de Voois of Holland wilde ik het wel weer proberen. Ik heb zelf altijd al een zanger wilde worden maar ik ben nooit verder gekomen dan Deo Sacrum en aangezien dat ik nu nog steeds niet weet wat ik later wil worden, kan ik bij dat programma lekker wegdromen en me verbeelden dat ik daar ook ooit nog eens mag komen te staan. Ik speel al gitaar, mijn kanariepiet zingt er lekker op mee, mijn vrouw die mij altijd steunt ziet het ook wel in mij zitten dus wie weet, ooit.

(tweet: “M’n dochter komt een zelfgebrand cd’tje brengen met liedjes waarvan ze weet dat ik ze leuk vind”)

De eerste avonden van “De Voois”, waren nog wel leuk, we zaten met zijn allen met de rug naar de t.v. om alleen maar “de voois” te horen en niet beďnvloed te worden door het uiterlijk, het was grote pret. Zakken chips op tafel, discussie, biertje, sappie, we waren echt weer een familie. De “Bettels” waren ook nog wel leuk maar bij de “Lijf” shows begon er weer jeuk op te treden. Zaten we om de haverklap naar reclameblokjes te kijken en werd die verdraaide “Red room”er weer bijgehaald. Iedereen wordt weer opgeroepen om op de social media mee te gaan doen. Kulpraatjes met die presentator waar ik de achternaam maar niet van kan onthouden. Statistieken die er niet toe doen, niemand zit erop te wachten, het is een lange Vodafone commercial

(Tweet:“Weer eens een aardbeving in Sumatra, thrilling”)

Vervolgens krijgen we nog een reallife avondje en ook nog een avondje met de afvallers alleen en nu kan ik ze allemaal niet meer horen of zien, het wordt te veel. En dan die Engelse grappenmaker met maar een trucje die niet echt ‘de Voois’ heeft. En dan nog de drama die er telkens dik op ligt. In het laatste uur zie ik meer commercials dan artiesten en wordt alles nog eens 5 x herhaald in korte flitsen. Ze doen heel wat om de aandacht vast te houden. Toch nog weer even terug naar de red room: “ Winston, hoe is het daar?

”(Tweet: De waterschappen afschaffen. lijkt me een handige zet met de komende stijging van de zee in het verschiet”)

En die Borsato,……. ik weet het niet. Heb ook voortdurend het gevoel dat mensen kunnen sms-en wat ze willen maar dat er achter de schermen van alles wordt gemanipuleerd en bekokstoofd. Ben benieuwd of ons hervonden verenigde familiegeluk hierdoor stand houdt. Nog een paar avondjes volhouden heb ik mezelf voorgehouden, niet door vertellen hoor?

De krantenkoppen zijn ook weer wat tot rust gekomen over de financiële toestand in de wereld. Ik denk dat er exit politiek wordt ontwikkeld terwijl ons nog wordt voorgehouden dat we nu echt samen gaan werken in de EU en elkaar in de toekomst op de vingers gaan tikken bij stout gedrag. Lijkt een stilte voor de storm met een heel andere uitkomst . De EU opgericht om oorlogen te voorkomen in de toekomst, ik ben benieuwd. De nieuwe Belgische ministers, die het overigens ook nog beter hebben dan de Nederlandse, hebben zichzelf ook direct 10% loonsverhoging gegeven, In Italië verdiende de dames en heren politici tonnen meer dan in Nederland, hoezo, gedragsverandering en voortschrijdend inzicht, eigen portemonnee eerst, krijg dat er maar eens uit.

(Tweet: “ Let even goed op wat er nu allemaal gebeurd rond de Perzische golf, lijkt me dat daar James Bond daar nu weer flink bezig is”)

Via de tamtam van de Poeldijker Zeitung lees ik dat dhr. Kees Veerkamp (pastoraal werker in de WITTE BRUG de pijp aan Maarten geeft omdat hij om meerdere redenen zijn werk niet meer kan doen. Ook daar woekert de dictatuur van de reorganisatie en de bezuinigingen en is de R.K. uit de bedrijfsfilosofie geschrapt. Terwijl het merendeel van de bewoners daar nog hun kracht uit halen. Mijn ouders hebben er een aantal goede jaren gehad en hebben enorm veel steun van Kees Veerkamp ervaren. Kees was ook onze grote voorkeur bij de vele begrafenissen in onze familie het afgelopen decennia. Ik heb zijn integerheid , grote inzet en betrokkenheid bij alle bewoners van dichtbij mogen ervaren en voel het als zeer pijnlijk dat het logge zakelijke reorganisatiespook van Pieter van Foreest in “De Boterbloem”, ons nieuwe bejaardenpaleis, zijn Waterloo is geworden. Ik wil vanaf deze plek Kees hartelijk bedanken voor al het fantastische werk dat hij in de Witte Brug heeft verricht. Mijn ouders hebben zijn grote steun en warmte als een enorme zegen ervaren.

“De Voois” van de kille zakelijkheid, ik hou mijn hart vast voor de tijd dat ik straks hulpbehoevend zal zijn geworden. Ik begin nu subiet al om mijn moeder te roepen. Maar ja, die vond het wel welletjes zo. Die is door ons en onze beste Kees Veerkamp hartverwarmend uitgezwaaid, zij heeft nu voor eeuwig de buit binnen, kijkt naar beneden en denkt er het hare van

(Tweet: “Dakar komt zo weer op de buis,lekker crossen in de grote zandbak, kan er geen genoeg van krijgen, alleen die vermaledijde reclame……dat vind ik wel weer welletjes”.)