Het voorjaar moet nog even wachten.                                 

De krokussen staan er al lekker bij, de hortensia begint al lekker uit te komen, er hangt al een licht groene waas over de kruinen van sommige bomen, heerlijk…. voorjaar. Van mij mogen ze januari en februari sowieso toch al afschaffen. Geen feestdagen, zeikweer, donker en de zomer is nog ver.

Dus; op maar weer naar het voorjaar, knopjes springen weer open en zelfs de gevangenis gaat weer open en zie daar het boek Holleeder gaat ook weer open. Wat is het toch een jongen van stavast die jongen, een brutale aap maar met een hartje van goud. Wel wat mensen laten omleggen, waarom ben je anders bang dat ze je achterna komen, maar ja het blijft een Jordanees, een echte volksjongen die eigenlijk alleen maar van de rijken heeft gestolen. Nou, dan mag het. Stiekem mag ik hem ook wel, van een afstand dan natuurlijk. Het wordt dit weekend Holleedertje spotten in Amsterdam, wie maakt de eerste foto van hem in het wild?

De regering is hartvochtig als er een post van 200 miljoen ergens gevonden moet worden op cultuur en aan de achterdeur wordt er in een weekendje een paar miljard teveel betaald voor het terugkopen van ABN-AMRO. Er wordt nog flink geld verkwist aan de ontwikkeling van een straaljager, de opleiding van een politieagent in Kunduz duurt totaal ca. 8 a 16 uur en kost per man vele duizenden euri . Na 8 uur hebben ze een maand vakantie, Talibannetje schieten neem ik aan, en dan nog eens 8 uur met daarna het afleggen van een sg’citotoets’ (hagtop leze) Onze vertegenwoordigers zijn, tijdens een door de baas betaald reisje, even gaan kijken. Ze zijn rondgeleid nadat eerst alle tegensprekers voor een paar dagen in een kerker op meditatiecursus zijn gestuurd, en ze hebben gezien dat het nuttig is, en meisje Sap zag ook dat het goed was. Een land moet er wat voor over hebben om met de grote mensen mee te mogen blijven praten, dan is een staaltje krompraat wel toegestaan. Dat ze recht praten wat krom is dat vind ik nog tot daaraan toe maar dat ze denken dat we het ook nog geloven dat vind ik helemaal een belediging naar ons toe. Even tussendoor, valt het u ook op dat fractieleiders van Groen Links, zoals Halsema en Sap, met de kaken op elkaar praten? Hoe de boodschap ook is, het irriteert of je laat het achterste van je tong zien of je houd je mond anders zullen wij je stekker er eens uittrekken. Stekker is trouwens een fantastisch woord om met de kaken op elkaar uit te spreken.

Maar goed dat voorjaar komt er aan, dacht ik. Zitten we toch opeens met een flink aantal nachten vorst opgescheept. En wat zal de meest voorkomende vraag deze week bij de koffieautomaten zijn, denkt u? “ Zou het doorgaan?”. Nou, dan weet u wel wat ik bedoel, raad eens? Juist, De tocht der tochten, rayonhoofden, stoere mannen die in een achterzaaltje van een café met een Beerenburgertje in de hand en een grote sigaar in de mondhoek de heilige beslissing zullen moeten gaan nemen. Let maar op, voor het einde van de week is de voorzitter van de 11 stedencomité in beeld geweest.

En Maxima maar zeggen dat de Echte Nederlander niet bestaat. Iedere echte Nederlander weet met een paar woorden precies wat je bedoeld, krijgt op hetzelfde moment de koorts te pakken, rent naar de winkel voor een paar schaatsen (vlug, want ze zijn nu in de uitverkoop) en op het eerste het beste weekend dat het kan staat het kleinste plasje barstensvol mensen die ze onderbinden. Zijn we weer gezellig naar elkaar, spreken we elkaar gewoon spontaan aan, vinden we het niet erg om onze wagen ergens midden op een weiland te parkeren, vallen we ons de tanden door de lippen, raken we geschaafd omdat we weer in een scheur blijven steken en betalen we de driedubbele prijs voor een kommetje erwtensoep of broodje knakworst want er is immers ijspret.

In de 20ste eeuw zien we dan weer witte landschappen met veel mensen op het ijs zoals dat ook nog te zien is op de schilderijen van oud Hollandse meesters gemaakt ten tijde van de kleine ijstijd.

  Lees uw klassieken er maar op na… De Kleine Ijstijd

Even vergeten dat er computers bestaan waar de hele dag achter gewerkt moet worden, dat er vastgoedheertjes zijn die godsgruwelijk het land en de pensioenfondsen hebben bestolen alsof ze daar het volste recht toe hebben, geen spijt hebben of wat dan ook. In de tijd van de gebroeders de Wit wisten ze wel goed raad met dit soort geteisem. Al hadden ze, naar mijn mening, met de ‘de Witjes wel de verkeerde in handen gekregen’. Naar mijn weten is daar nooit een parlementaire enquête over gehouden. Jammer , foutje, kan gebeuren, gevalletje van collateral damage. Als goedmakertje hebben ze de gebroeders in ere hersteld door een stoere Hollander “een jongen van Johan de Wit” te noemen. Later hebben ze daar van gemaakt: “Jongens van de gestampte pot” of “Mannen van stavast”. Een halfbroer van deze gebroeders, Simon genaamd is in die tijd al een klein kruidenierswinkeltje in Den Haag begonnen. Is later trouwens nog erg groot en bekend geworden

Even weer het gevoel van “Toen was geluk nog heel gewoon”. Wij schaatsten bij ons op het slootje waar de riolen ook allemaal op uit kwamen. Als er ijs lag dan spoelden de drollen op het ijs wat een verfijnd aanzicht gaf van bruine bolussen en steeds groter wordende lichtbruine vochtplekken op het ijs. Dat tezamen met de dikke laag roet die er op het ijs lag van de oliestookketels die er in de jaren zestig in gebruik waren , zorgde ervoor dat een middagje schaatsen een behoorlijk vies pak kon opleveren. Maar het was gezellig, waar het ijs zwak was werd er een tak in het ijsgat gestoken wat betekende ‘oppassen’.
Als u wilt weten hoe mooi ijs en sneeuw op microniveau eruit ziet moet u eens kijken naar de ontzettend mooie kristallen die er van sneeuw kunnen zijn, zie onderstaande link. Nu we toch bezig zijn.


Dus als u een hand sneeuw pakt en deze samenperst tot een sneeuwbal weet dan wel wat je in handen hebt.
En Laura natuurlijk, u weet wel het zeilmeisje. Fantastisch toch, een prestatie van jewelste. Wat die geleerd heeft tijdens die tocht dat leer je niet in een school bankje. Lullig dat ze die gelijk in de kraag willen vatten zo gauw ze voet op Nederlandse bodem zet. Ja, want we moeten een voorbeeld stellen want anders……, vul maar in. De boodschap is, stop met dromen, wees gehoorzaam, pas je aan, haal netjes je zesje want dat is voldoende. Ga lekker wat voor jezelf doen tot de bel gaat, en met een suffe kop thuis komen en als een wous voor de buis hangen met een zak sjips, om in plaats van een six-pack een derde vetrol te kweken. Nee, daar creëren we helden mee. Van de zomer een artikeltje in de krant, voor een godsvermogen gaan er een twintigtal leerlingen op een groot zeilschip al varende onderwijs krijgen. Knopen leggen, sterren schieten, de wacht houden, discipline leren en bedenk het maar wat nog meer. Zij deed het allemaal in haar eentje en het koste ons niets, gewoon zelf geld opgehaald.



Maar goed dat voorjaar, ik kan me maar niet bij de les houden, ik denk dat we het maar even moeten gaan uitstellen. Ik zal alles wat uit de knop aan het komen is een lekker warm dekentje geven, ik ga mijn schaatsen toch maar even extra slijpen en de Uithof onveilig maken, je weet maar nooit. Is er zo’n zondag met een zonnetje en een lekker pak ijs dan wil ik er toch bij zijn. Dan mag maart nog even ver weg blijven. Een helblauwe winterlucht en een oosten windje, handjes op de rug en het geluid van je schaatsen over de ribbeltjes van het ijs. Even aanleggen bij Vlietzicht aan de Vlaardingse Vaart. De afslag naar Maasland naar het Bommeer, moppen halen in Vlaardingen en bij de Bonte Haas aan de Zweth een neut als het allemaal weer geslaagd is. En als het ijs er dan toch ligt, dan het liefst toch maar voor een paar weken. En dan mag er voor mij een ochtend komen dat de grote ijsmeester in Friesland de magische woorden uit spreekt; “It”giet oan”.!!!!!!!!!!

Dit laffe wintertje, ik heb het wel gehad. Laten we alle Nederlanders, ook die met een Boerka, bij de hand nemen en ze laten delen in onze ijspret. Dat het leuk is om Nederlander te zijn. Dat helpt de integratie en stopt de verdeeldheid. Bij de Koek en Zopie naast het broodje knakworst ook een broodje Donner Kebab is ook lekker. Kunnen ze niet schaatsen dan starten we de actie : “Zet ze op een slee en neem ze mee”. Al dat gescheiden gedoe, met de ruggen naar elkaar staan en dergelijke. Ik vind het wel weer welletjes. Ooit zullen we gezamenlijk jongens en meisjes van sta vast zijn, of misschien wel ‘ Jongens en meisjes van de gestampte Kebab’. Ik wens iedereen veel ijspret!!!!