Wat benne toch weer lekker bezig met zun allen.

Zo, februari zit er weer op. De Blauwkonters hebben de slingers weer opgeruimd en de grote zaal van cultureel centrum ‘De Leuninkjes’ is ook weer aan kant. Mijn vastentrommeltje, een ijzeren sigarenblikje van het merk AGIO, staat op het dressoir en ieder koekje dat ik zou gaan eten of ieder snoepje dat ik gekregen zou hebben voor een goede daad die ik heb verricht, gaat daar in. De katholieke ramadan is begonnen. Mijn kinderen staan met hun oren te klapperen dat hun ouders, wij dus, zich vroeger hebben laten vertellen, dat je daar een beter mens van zou worden.

Nu hoeft er natuurlijk geen logisch verband te bestaan tussen het in zwang zijn van het vastentrommeltje en de hoeveelheid veelplegers die we inmiddels in dit land hebben gecreëerd, maar het geeft te denken. Leerden wij dat het mogelijk was om jezelf ook eens iets te ontzeggen, (lees: beheersen ) zo normaal wordt de gulzigheid en graaierigheid van nu gevonden. Niet kunnen wachten en geen genoegen willen nemen met alleen het verlangen naar iets lekkers of leuks, is er bijna niet meer . En als een ander het heeft, dan moet ik het ook en anders jat ik het wel, ja toch , niet dan, logisch. Het aantal veelplegers neemt toe en de straffen die ze krijgen die hebben niet het gewenste effect.

Een heldere kop in justitiële kringen heeft het idee opgevat dat het beter is daders met hun slachtoffers te confronteren, dan zouden ze zien wat het effect is van hun gedrag. Zo was er het voorstel om o.a. veelplegers in bejaardenhuizen te werk te stellen om te helpen bij het wassen, schoonmaken, als ze bijvoorbeeld bejaarden van hun tasjes hadden beroofd en hun heup daarbij zouden hebben gebroken. Voelt u hem al aankomen. Ik waarschuw alvast maar, want straks is er weer een commerciële marktwerkingdenker i n de zorg die denkt twee vliegen in een klap te vangen door de hoeveelheid betaald personeel te verminderen en deze te vervangen door raddraaiers, snuivers, messenstekers en geweldplegers. Desnoods lopen er nog wat cipiers door de gang die met hun gummiknuppel lopen te spelen terwijl de taakgestrafte op een tedere en zorgvuldige manier de billen wast van Opa Janssen. Ook nog in is om een luisterend oor te bieden, met name als hij het antwoord wil horen op zijn vraag: “Opa Janssen waar liggen al uw pasjes ?”. Je zal toch zo als Poeldijker je laatste jaren in het verzorgingscentrum ‘De Tarwebrood’ door moeten brengen.

De volgende stap is dat de verzorgingshuizen ook als bezuiniging zullen worden gesloten en de bejaarden bij de getaakstraften in de cel worden geplaatst. Markttechnisch handig, want dan brengen we het werk naar de plek waar het personeel zich bevind. Minder file’s , minder verkeersongevallen, minder onderhoud van gebouwen, heel veel voor te zeggen. Heel humaan ook want het zou de eenzaamheid onder de bejaarden een stuk minder maken, met de hele dag aanspraak van een paar jeugdige, frisse, dynamische jongens. Iedere dag een bad, geen pyama dagen meer, want die gasten hebben de hele dag de tijd het vuil achter de nagels weg te peuteren. We gaan een leuke ouwe dag tegemoet, ik kan niet wachten.

In het kader van ADHD, ADD, Asperger en noem nog maar eens een paar kinderetiketten op, wil ik u niet het You Tube filmpje onthouden van de kinderarts Dimitri Christakis. Niet al het nieuws wat uit Griekenland komt is slecht, moet u weten. Als u het Engels machtig bent dan is dit filmpje een duidelijke uitleg waarom onze kinderen zo veelvuldig concentratieproblemen hebben, zo onrustig zijn en zo’n wild gedrag kunnen vertonen. Het op vroege leeftijd langdurig televisiekijken en alles daaromheen heeft een enorme nadelige invloed op de concentratiekracht van de kinderen. Voeg daarbij de invloed van het superhoge suikergebruik in snoep en drankjes en we zitten met klassen vol stuiterballetjes waar geen docent meer de rust kan brengen.

Het blijkt dat het rustig spelen met blokken of poppen en het dagelijks voorlezen een zeer gezonde invloed heeft op de hersenontwikkeling. Jammer hè, dat je je kind niet zomaar meer met de maxi-cosi ’s morgens vroeg al voor de t.v. kan zetten met Cartoon Network aan. Dan heb je er geen kind aan maar later des te meer.

Hoorde we een paar jaar geleden dat het lerarentekort heel snel nijpend zou worden met een vergrijzend docentencorps, hoor ik nu dat er duizenden ontslagen moeten gaan worden.’ Nederland Kennisland’ tabé dan maar. Snapt u het nog? Doet u mij nog maar een beurshandelaartje als school directeur, een vastgoedhandelaar als directeur van een zorgorganisatie. Corruptie in de grote geldstromen naar gefuseerde megaorganisaties en iedereen slaagt voor zijn examen als dat een forse beloning van het ministerie oplevert, we hebben goed voor elkaar. Griekenland goochelt met zijn huishoudboekje maar Nederland goochelt met cijfers, we doen het goed in Europa, en spoelt gemeenschapsgeld de afvoer in. Maar we staan er goed voor zegt, slismeisje, Bijsterveld , ook niet bijster intelligent.

Vandaag in de krant 7500 mensen reeds vermoord in Syrië. Nog veel te weinig, we wachten de Pasen nog even af, ingrijpen is politiek ongewenst. “We hebben het niet geweten”, wil ik niet meer horen. Op You Tube wemelt het van de gruwelijke beelden uit de beschoten steden. Maar niet meer naar kijken, het wordt voorjaar, gaan we lekker leuke dingen doen. Het E.K komt er aan, leuk wedstrijdshirtje, ik dacht dat de klant koning was en niet de leverancier. Ik maak dit toernooi de hele straat zwart, leuk, gezelli, en natuurlijk hier en daar een stoeptegel oranje. Als het maar geen voorteken is van de rouw die ons te wachten staat.

Maar het leven gaat door. Ik droom al weer van de Provence met zijn lavendel velden en het van Gogh landschap, het geluid van de krekels en de geur van druiven. Rijd u allen hier van de zomer liefst snel aan voorbij (het licht links van de weg, maar zeg dat niet verder) dan houden we het daar nog een beetje rustig en charmant. Wordt ik daar tenminste niet van de fiets gereden. Deze kostenpost voor de toekomst, zoals mijn kinderen mij al vertederend noemen, vind het wel weer welletjes zo. Ik heb toch ook recht op geluk, ja toch, niet dan?