De memoires van Ton

Ik ontmoette Ton, toen ik op de website een artikel plaatste over de veilingbrand. Ton stuurde me een mailtje met de info dat het jaartal onjuist was én wat info over mijn geboortehuis. Het contact was snel gelegd en Ton bleek een enorm boeiende verteller te zijn. Meteen dacht ik aan een item voor 'Op de koffie bij.. ' en Ton vond het hartstikke leuk. Om zichzelf goed voor te bereiden op ons bezoek, ging hij alvast herinneringen opschrijven en tegen de tijd dat Marianne en ik daadwerkelijk bij Ton op bezoek gingen, was zijn verhaal al 54 A-4tjes lang. We mochten het lezen van Ton en ik vond het geweldig leuk om op die manier wat meer te weten te komen over 'zomaar een Poeldijker'. Na grondig overleg hebben we samen besloten dat ik het ga publiceren in gedeelten. Zo zal het een document worden voor het nageslacht. Ton illustreert zelf zijn memoires met foto's uit eigen album. Ik hoop dat u er net zo van zal genieten als Marianne en ik hebben gedaan.
Ik geef het woord aan Ton.
Vooraf
Op een avond surfte ik wat op internet en kwam op de site van Anky en Marianne de Kok. Daarop stond een foto van de veilingbrand met als onderschrift “de brand van 1962.” Dat was niet juist.( 1966 ) en heb dat naar haar gemaild. Zo kwam ik in contact met Anky de Kok. Ze vroeg, mag ik voor de rubriek “Op de koffie bij” een praatje met je maken over vroeger. Daar stemde ik mee in. Daarbij dacht ik laat ik opschrijven wat ik mij herinner, dan vergeet ik niets. Ze heeft mij dus de aanzet er toe gegeven. En als je er eenmaal mee bezig bent ga je het nog leuk vinden ook. Ik was het al eerder van plan geweest.
Toen Anky en Marianne op visite kwamen voor”Op de koffie bij” heb ik ze gegevens uit het verhaal laten halen. Mogen wij het hele verhaal op de site zetten vroegen zij .Dacht toen: Waarom nee, waarom ja. Niemand zit om jouw verhaal verlegen. Er zijn er nu, die niet meer naar je verhaal willen luisteren. Altijd over vroeger. Of hoe moeilijk het alleen zijn is. Maar ik heb een vroeger! En ben alleen. Dus als u de moeite wild nemen, lees het. Veel zal je herkennen. Anderen zullen het gewoon leuk vinden. Ik wil je aanzetten ook je herinneringen op papier te zetten.
Het gesproken woord gaat verloren. Het geschreven blijft.

| In de kinderstoel | |
| Deel twee | Hangplekken en begin mobilisatie |
| Deel drie | In Poeldijk wordt Artillerie gelegerd |
| Deel vier | Oorlog! |
| Deel vijf | De Bezetting |
| Deel zes | De wereld staat nu helemaal in brand |
| Deel zeven | De Hongerwinter |
| Deel acht | Bevrijding en 'Lenig en Snel' |
| Deel negen | De bus naar Rotterdam en de veiling |
| Deel tien | Uit militaire dienst |
| Deel elf | Nieuwe baan - Huwelijk - Eerste zoon |
| Deel twaalf | Jongste zusje overleden - V & D - Een auto! |
| Deel dertien | Jubilea bij V&D en in het huwelijk |
| Deel veertien | Eerste buitenlandse overnachting |
| Deel vijftien | In de “VUT” en bestuurslid K.B.O |
| Deel zestien | Feest en leed; 40 jarig huwelijk, Netty overleden |
| Deel zeventien | Alleen |
| Deel achttien | Laatste deel |