Jongste zusje overleden 1965
De winter van 1962/63 werd zeer streng. De gehuwde werknemers bij V en D krijgen een eenmalige toeslag van 20,-voor de extra stookkosten. Er werd deze winter weer een elfstedentocht gereden. Het was die dag zeer koud door de felle wind. Er waren bijzonder veel uitvallers. Reinier Paping won van de ruim vijftig die de finish haalde.
Werkte nog steeds in het warenhuis Leyweg. Wanneer zou ik een eigen magazijn krijgen?
Ik had er een nieuwe hobby bij, naast postzegels verzamelen, de piano en interesse W0 2, heb ik op de vliering een treinbaan gebouwd, bijna vier meter lang en één meter twintig breed. Vele dingen maakte ik zelf. Gebruikte afvalhout voor het maken van opritten en z.g. piepschuim voor opvulling om bergen temaken. Besmeerde het met cement, daarover wat lijm, waarop dan wat gekleurd zaagsel. Ook boompjes maakte ik zelf van heggen takjes. In de familie was het de gewoonte om aan jarige iets te geven. Nou, ik had een zeer lang verlanglijstje. Ik kon daar op de vliering elke avond even ontspannen. Nooit te lang want in de winter was het daar koud. En voor Netty ongezellig. Heb daar ruim 10 jaar in de avonduren aan gebouwd. In 1974 weer afgebroken. De zolder toen geheel betimmerd en dakkapel geplaatst en een spiltrap naar de viering. Het dak geïsoleerd en verwarmingsradiatoren geplaatst
Kleine Ton ging graag mee naar de vliering
In juli 1963 voelde ik mij niet zo happy. Ga maar even langs de dokter (er was een vervanger voor Dr.Jansen) zei Netty. Deze dacht dat er een keelontsteking was. Je moet niet roken, zei hij. Een paar dagen later. Ik voelde me zieker worden, was halfweg naar mijn werk en ging terug en naar de dokter. Hij wilde dat ik even naar het ziekenhuis ging en zei: 'De bus van 10 uur kan je nog halen'. Netty wist daar niets van, zij was naar de verjaardag van haar vriendin. Ik werd als laatste bij de specialist geroepen, moest mij ontkleden. 'De dokter komt zo bij u', zei de zuster. Ik lag maar te wachten en hoorde ook niets meer van uit de spreekkamer. Na een uur kwam er een werkster binnen. Wat doet u hier vroeg ze. Ze waren mij vergeten. De dokter kwam direct en constateerde een blinde darm ontsteking. U moet direct geopereerd worden. Nu werkte een tante van mij, zuster Sebastiana, op de operatiekamer en ik vroeg of ze haar wilde waarschuwen dat ik er aan kwam. Ik wilde haar ook vragen om Netty en V & D te waarschuwen, want die wisten niet waar ik was. Na de gebruikelijke voorbereidingen kwam zuster Sebastiana en zei dat de operatie niet doorging en moest 14 dagen op dieet en rusten. Er was een ontsteking. Na die 14 dagen toch geopereerd. Van het vele bezoek wat kwam, kreeg ik van velen een grote doos van 100 sigaretten. Toen ik wat opgeknapt was vroeg een zuster, wil ik u met uw bed in de tuin zetten dan kan je een sigaretje roken. Dat was op de binnenplaats van het Oude Hypolitusziekenhuis. Bij het eerste sigaretje, na bijna een maand, werd ik verschrikkelijk ziek, onvoorstelbaar ziek. Het was het meteen laatste sigaretje. Nooit meer gerookt.!!!
Eind november 1963 de 22e werd de TV uitzending onderbroken. Nieuws. We hoorden dat er een moordaanslag gepleegd was op president Kennedy. De TV bleef nieuws uitzenden. Korte tijd later hoorde we dat hij overleden was. Het was een schok. Hij was een zeer sympathieke president van Amerika.
1963 V & D opent nieuwe winkels. 'Vendet' gaan ze heten. Ze moesten qua collectie en beetje op de HEMA lijken. Ik loerde er op dat ik een eigen magazijn zou krijgen. Maar nee. Je komt nog wel aan de beurt zei men. Er werd in 1964 op het Spui een supermarkt geopend. Hyper modern en heel groot. Men ging er zelfs wild, gevogelte, zeer veel delicatessen en verse vis verkopen. Ik werd weer niet gevraagd voor dat magazijn. Toen dat een paar maanden draaide, werd ik toch gevraagd om daar naar toe te gaan en kreeg wat meer salaris.
De mensen die er werkte, hadden geen idee wat een magazijn levensmiddelen inhield. Het geheel paste toen nog niet in het warenhuis gebeuren. Voor aankomst en verwerking had men regels. Dat moet wel in zo groot gebouw. Vanuit de kelder 7 verdiepingen. Die regels waren niet toepasbaar op verwerking van levensmiddelen. Er waren dagelijks veel verse producten die direct verwerkt moesten worden. Vers vlees, wild, vleeswaren, vis. Melkproducten, diepvries, groente, brood en gebak. Het vroeg veel organisatie. Na een paar maanden had ik de boel op orde. Ik reisde met de bus naar Den Haag. Bij goed weer ging het wel maar bij slecht weer stonden we soms een paar uur aan de Dr. Weitjenslaan te wachten. Soms hadden we een lift.
Op een avond dat we overwerkte riep iemand: 'Het gebouw van Kunsten en Wetenschappen staat in brand!!!' Vanaf het dak van V & D op de vijfde etage hebben we naar die enorme brand staan kijken. In de jaren vijftig ben ik met broer Jan verschillende keren daar naar een Beethoven /Mozart concert geweest.
Er werden drie nieuwe Vendets geopend. Voor die winkels moest ik voor een paar honderd artikelen grossieren.
1965 Er gaan geruchten dat er een centraal magazijn levensmiddelen komt. Waar is nog niet bekend. Er worden ook nog twee V & D warenhuizen gebouwd. In De Bogaard in Rijswijk en in Leidschenhage. Het ging V & D erg voor de wind. Ik zei tegen de groepsleider: 'Dat lijk mij wel wat, z’n centraal magazijn'. Er zijn meer kandidaten, zei hij. Het is nog ver weg, we zien wel.
Op 30 juni 1965 werd onze zoon Ruud geboren. Het werd levendig in huize van Lier. Netty had haar handen er aan vol. Kleine Ton was een druk ventje. Zat overal aan op of in. Op alle deuren zaten haakjes. Zijn ledikantje stond aan de muur vast gemaakt. Hij hobbelde met het ledikantje, kinderstoel en box door de hele kamer dan stond hij voor de deur en kon je de kamer niet meer in. Maar het is allemaal goed gekomen.
Er was ook nog een heel naar gebeuren in dat jaar. Op 10 september kwam er op het werk een boodschap, of ik direct naar huis wilde komen. Plony, mijn jongste zusje was met een buikvlies ontsteking in zorgwekkende toestand in het ziekenhuis opgenomen. Moeder en vader waren, met soms een broer of zus van mij, dag en nacht bij haar. Ze was een dag voor het ziek worden 16 jaar geworden. Heel Poeldijk leefde mee. In alle H.Missen werd gebed voor haar gevraagd. Pastoor Nicolaas was er zeer mee begaan. Alle zorg ten spijt die zij kreeg en dokters die er bij gehaald werden, is zij toch op 21 september 1965 overleden. Een enorme impact. Zo jong. Bijna niet te verwerken.
In de maand oktober werd mij gezegd dat ik het centraal magazijn zou gaan beheren. Eerst klein beginnen met leveranciers die ons dwongen tot minimum afname voor grossiers prijzen en de bulkgoederen ( grote volumes ) Ik moest de goederen zelf bestellen en de voorraad beheren. Werd benoemd tot eerste magazijn meester. Kreeg er meer administratie bij. De ruimte waarin het magazijn kwam was een deel van het pas gebouwde winkelcentrum 'In de Bogaard' langs de Beatrixslaan in Rijswijk dat V & D gehuurd had. Het warenhuis zelf was in aanbouw.
Eind november 1965 (24ste ) Loopt er een groot schip op het strand van Ter Heijde de “Ping An”. Vele keren wezen kijken. Men kon het niet meer in zee trekken. Het is later gesloopt.
“Ping An” Kleine Ton er voor
29 april 1966 vierde moeder Bakker avonds haar verjaardag het was erg druk, iedereen was er. Koos Greeve getrouwd met de zus van Netty, Joke, kwam wat later. Hij was pas een bedrijfje begonnen in de veilinghal. Hij verpakte fruit en groente en maakte het verzend klaar voor exporteurs. Hij was daar omstreeks half tien mee klaar. Was maar net binnen toen mijn zus Riet ( we woonde vlak bij ) op de ramen bonsde en riep. “De veiling staat in brand” Wij stormden meteen het huis uit en holden naar de veiling. Daar gekomen zagen we dat het achter in de loods zeer fel brandde. Er stonden stapels slakratten die gemakkelijk brandde. Er was nog getracht wat materieel te redden maar het was veel te gevaarlijk en te heet De kanteldeuren vielen omlaag binnen. De loods is totaal uitgebrand. Ook de auto’s die daar binnen stonden. We zijn daar lang gebleven. Moeder haar verjaardag ten spijt.
De brand gezien door de brug naar het z.g. eiland. Foto uit “Het Binnenhof”
Zie ook: Deel 9 en de rubriek 'Herinnert u zich dit nog?'
In 1967/68 is men begonnen met het verlengen van de Verburghlaan het gedeelte in de polder voor aanvoer producten naar de nieuw te bouwen veiling
Verharding van de Verburghlaan ( in de Polder) met zoon Ruud1968
Nog een aardig plaatje van de Verburghlaan met het oude patronaatsgebouw.
Huizen type Jan Olierookstraat en Sutoriusstraat, links de tuinen van de Kesters en ook nog een aanhangtankwagen voor olie van A. de Kok. De toen geplante boompjes zijn inmiddels grote bomen
Het magazijn in de Bogaard werd al gauw te klein. Men huurde een grote loods aan de Brasserskade in Delft. Er moesten meer artikelen worden opgenomen. Het ging ook erg goed met de verkoop. Ik kreeg er ook mensen bij. Om er te komen moest ik een bromfiets kopen. Op de fiets was het te ver, het was bijna in Nootdorp.
Na een paar jaar Brasserskade werd de huur opgezegd en ging het magazijn verhuizen naar de Rouwkooplaan in Voorschoten 28 km van huis. Vanuit Rijswijk werden we met een busje naar Voorschoten gebracht en gehaald. We waren inmiddels met vijf man.
Het was een loods van 120 bij 40 meter. Had er een vrachtwagen met chauffeur ter beschikking voor het bevoorraden van de winkels. Het waren er nu negen winkels. Voorschoten was wel ver weg maar ik had een eigen gebouw en geen chefs of andere baasjes boven mij. Het bestellen van de meeste artikelen ging ik via een computer doen. Ik had dan telefonisch contact met een mevrouw in Amsterdam. Las haar uit het bestelboek blad en regel op met de hoeveelheid te bestellen goederen. Zij streepte met een grafiet potlood dat op een kaart aan en werd verwerkt door de computer. Dat was een I.B.M. 360.Er rolde compleet uitgerekende orders uit.
Februari 1969 is mijn vader 25 jaar tuinman bij de zusters( nonnen) in Monster. Er was een leuk feest georganiseerd door de zusters. Ons hele gezin en de zusters waren op het feest. De zuster muziek lerares luisterde op de piano het feest op.
Hier vertel ik de Zusters wat er zo buiten het klooster te koop is
Op 10 maart 1969 werd Antoinette geboren. 'Een grietje!' riep ik uit! We hadden nu twee jongens en een meisje.
In juli landde de eerste mens Armstong een Amerikaan op de maan. Die nacht naar de TV gekeken. Sensationeel !!!
Netty zei eens: 'Kan jij ook autorijles nemen. We kunnen dan als we geld er voor hebben een autootje kopen. Dat zou heel fijn zijn met drie kinderen'. Heb les genomen bij Leo Heuchemer. Begon op 31 oktober en nam 10 lessen. Op 2 januari examen gedaan en geslaagd.
Dan maar is uitgekeken naar een auto. Bijna een Daf 44 gekocht maar toen hij voor de deur stond heb ik er toch van af gezien. Hij was zeer jong en had in een auto- rally gereden er was verder niet me gereden. Men vroeg een stevige prijs. “Als je dat er voor over hebt zei mijn zwager (als advies) en ik net zoveel geld had dan jij, kocht ik een nieuwe”. In februari was er bij Krijger een show van Renault auto’s. In de showroom stond een net nieuw uitgekomen R 10. Ik was er direct weg van. Een vrij grote auto 4 deuren en de motor 1200 cc achter in. De prijs was 5995, - Moest wel een kleine lening aangaan.
Gehuurd huisje met Netty en de kinderen en de nieuwe auto!
Omdat we met een busje ( het was dikwijs stuk) naar het magazijn in Voorschoten gebracht werden vroeg ik bij V en D of ik tegen vergoeding met mijn eigen auto kon rijden. Nee. Daar begon men niet aan. Later vroegen ze of ik wel wilde rijden. Ik zei: Dan Km vergoeding van huis af.Ik kon nu wat eisen.Dat was goed. Declareerde nu elke dag 52 Km tegen 0,18 cent. Benzine kostte toen 0,68 cent per liter. Kon daarmee de lening aflossen en de verzekering en belasting betalen.
Op een dag kwam een directie lid vragen of ik bereid was om naar Utrecht te verhuizen. Dit om goederen te beheren in een centraal Non Food Vendet magazijn. Dat magazijn zou in Utrecht gebouwd worden. Er zou een bevordering in zitten. Mijn directe chef hoorde dat en was het er niet mee eens. Als hij daar bevorderd wordt, waarom dan niet in Voorschoten had hij gezegd. Een paar dagen later belde dat directielid mij op en zei: 'Wat ik je gevraagd heb moet je vergeten, maar het komt goed'. In dezelfde week werd ik op het directie kantoor geroepen en kreeg daar te horen dat ik Hoofd van Dienst was geworden en kreeg er lekker wat centjes bij. Ik genoot veel vertrouwen van de leiding. Ik bestelde en tekende voor ontvangst en tot opdracht van betalen goederen. Dat is feitelijk uit den boze in zo'n groot bedrijf. Had het daar goed naar mijn zin. De positie die je hebt wordt mede bepaald door de mensen waar je mee werkt. Goederen bestellen deed ik via een computer. Eens per week had ik telefonisch contact met de inkoop centrale, dan las ik uit een bestelboek blad en regel nummer op een de hoeveelheid. Een medewerker van de centrale streepte op een kaart die gegevens aan die dan weer gelezen werden door de computer en dan de orders maakte. Het was de voorloper ( een I.B.M.360) van de huidige computers, een heel groot apparaat. Jammer dat het magazijn weer moest verhuizen. V & D had in 1972 een groot magazijn gebouwd in de wijk Zichtenburg in Den Haag. Ook de levensmiddelen werden daar ondergebracht. Het goederenpakket werd weer uitgebreid. Ik was wel de vrijheid kwijt maar kwam dichter bij huis te werken. Kreeg daar bijna de gehele parterre waarvan een groot deel door de eerste verdieping heen stak. De stellingen waren acht á negen meter hoog.
Begin jaren 70 kwam Pastoor Nicolaas vragen of ik in de werkgroep “Volwassene Catechese” zitting wilde nemen. Er was al een werkgroep, maar vanuit de parochie kwam de klacht dat daar geen arbeiders in waren. Toen zei hij: 'Nou lijk jij mij een “geschikte arbeider”' en heb ik ja gezegd. De werkgroep organiseerde gespreksavonden bij van “Bueren”. Dat er behoefte aan was bleek dat 450 mensen zich hadden opgegeven. De meeste mensen wisten niet waar zij na het concilie aan toe waren. Ook de renovatie van het kerkgebouw, was voor vele moeilijk te aanvaarden. Men zei; het is een schuur geworden. Ik vond dat altijd te kort door de bocht. Het gebouw schreeuwde om groot onderhoud. Op vele plaatsen kwam het beschilderde stuukwerk los. En men wilde de inrichting naar de geest van het Concilie. Dat werk in de werkgroep bijna 25 jaar gedaan. Uit die werkgroep kwamen weer andere werkgroepen zoals “de wijken” Het bezorgen van Parochie folders en informatie en een” Bijbelcursus.”
Gesprek groep.Ton van Lier, Annie Barendse en echtpaar Barendse- Groenewegen
Bijbelcursus : Henk Barende, Pastoor Schrama, Ton van Lier, Riet Kemper
