The making off...
Het idee om samen een film te gaan maken, ontstond naar aanleiding van
verschillende gebeurtenissen. Misschien wel toen onze zoektocht begon naar de
oude film van Pius X. We wisten dat er een film bestond uit 1962, die Pius X had
gemaakt ter gelegenheid van hun 50 jarig bestaan. Er werd met een camerawagen
door de straten gereden en iedereen die aan de deur stond of zich zomaar op
straat begaf, kwam er op te staan. De film werd in het Vincentiusgebouw vertoond
en werd een succes.
Of misschien wel naar aanleiding van Aloysius Eijgermans die een paar jaar
geleden met de auto door de straten van Poeldijk reed en dat alles vastlegde op
de camera en waarvan we het zo jammer vonden dat hij bepaalde straatjes niet had
'meegenomen' in de film.
Wij dachten dat een combinatie van die twee films nu ook wel weer leuk zou zijn,
anno 2007. Het plan kreeg bij ons steeds grotere vormen en we zaten vaak samen
te fantaseren hoe wij het zouden gaan doen. In ieder geval wilden wij ook de
Bloemenstraat erop hebben omdat we die op beide films misten.
We wilden graag een film maken die leuk zou zijn om naar te kijken maar waarvan
het maken in eerste instantie voor óns leuk zou zijn. Het was niet de bedoeling
om er een historische les bij te doen met allemaal opsommingen van jaartallen.
Dat kan iedereen tegenwoordig allemaal zelf opzoeken in prachtige boeken,
archieven en op internet.
Nee, wij wilden graag gewoon een wandeling maken (met een vleugje humor) door
Poeldijk. Geen ingewikkeld scenario of een ingestudeerd praatje houden. Wel
hebben we voorbereidend werk gedaan, zoals het opzoeken van de belangrijkste,
leukste en dierbaarste plekjes in Poeldijk die nu nog gedeeltelijk bestaan.
Natuurlijk is er al veel verdwenen door de jaren heen, maar er was nog genoeg
over om te filmen. We zijn er dus vanuit gegaan dat wij een wandeling zouden
gaan maken en herinneringen op zouden halen waar er behoefte zou zijn.
De eerste
dag gingen we om tien uur op pad, gewapend met camera, informatie en een jas
omdat het weer er toch wel dreigend uitzag. Als we daar staan beseffen we ineens dat het toch ook wel weer moeilijk is. Wát leggen we op
de camera vast en wat niet. Sommige shots moeten een paar keer over omdat het
regende of er een auto met veel lawaai voorbij kwam. Dat probleem hebben we maar
losgelaten, want filmen zonder verkeer is onmogelijk en ach, het hoort bij deze
tijd, daar kan je niet omheen. We hebben wel geprobeerd er rekening mee te
houden voor zover dat mogelijk was. Op onze route kwamen we natuurlijk ook
nieuwsgierige voorbijgangers tegen die ons vroegen wat we aan het doen waren. Er
ontstonden gezellige praatjes en de mensen vonden het erg leuk om te horen
allemaal.
Tijdens het filmen kwamen er spontaan leuke ideeën bij ons naar boven en was dan
weer spannend om te kijken of ze ook uitvoerbaar waren. We kregen er nog meer
lol in en hebben samen heel wat afgelachen. Mocht de film mislukken hebben wij
in ieder geval een paar leuke dagen gehad.
Dag twee werden we verwacht op de Bartholomeusschool. Paul ging nu
ook mee om te filmen omdat we er dit keer samen op wilden. Het was daar jammer
genoeg een beetje rommelig i.v.m. de komende verhuizing naar de nieuwe school.
We mochten overal rond lopen en filmen en hebben een paar leuke dingen gefilmd.
We zijn ook nog even bij de gymzaal langs gegaan en daarna naar de St.
Jozefschool. Dat was al 40 jaar mijn grote wens.. om dáár weer eens rond te
lopen en nu konden we dat doen. Gewéldig! Beneden de drie eerste klassen en
boven de drie hoogste. Het werkkamertje van de handwerkzuster en de trap naar de
zolder was er ook nog. Daar zijn we natuurlijk ook gaan kijken maar helaas te
donker om te filmen. Lampen hadden we namelijk niet meegenomen.
De derde
dag eerst even een onderbreking van huishoudelijke aard, maar 's
middags gingen we samen weer op pad met de camera. We hadden nog heel wat op ons
lijstje staan dus we moesten opschieten. Jammer, toen we net lekker bezig waren
begon het weer te regenen! Van ellende maar bij Sjaan ( kledingwinkel 'The
Store' ) binnen gestapt en wat broeken en topjes gepast. Een leuke schuilplaats
toch!
Toen het weer droog werd gingen we vol goede moed verder met onze speurtocht
naar het ''Koetshuis'' waar Cees paalvast om had gevraagd. Het leek wel een
puzzeltocht! Gewapend met zijn beschrijving hebben we toch nog aardig lopen
zoeken. We lazen al zoekende het stukje tekst keer op keer. We liepen van de
Poeldijkse vaart naar het Poeldijkse pad. We zien mooie plekjes en we komen
zelfs op plaatsen waar we nog nooit eerder waren geweest. Maar uiteindelijk zien
we iets wat op een koetshuis moest lijken, het had immers twee staldeuren!!!
Blij en enthousiast legden we we ook dit stukje Poeldijk vast op de film.
( Note: Later bleek dit de grootste blooper van de hele film, want dit was gewoon een garage)
Dan merken we dat we toch wel weer moe zijn. We
hebben heel wat afgelopen. Het gaat weer regenen en besluiten naar huis te gaan.
We hebben nog niet alles, onder andere de Bloemenstraat moesten we nog in en dat
vonden toch wel erg belangrijk. Dan plakker we er morgen nog maar wat uurtjes
aan.
Thuis bekijken we weer het resultaat en liggen soms in een deuk over sommige
stukjes film. Dan gaan we ons een beetje omkleden en mooi maken want we hebben
onszelf een etentje bij de Chinees beloofd. Paul gaat ook mee en het wordt een
gezellig avondje.
Vrijdag 12 juli, de vierde dag, gaan we op pad om de laatste stukjes op de film te
zetten. We hebben weer veel last van de wind die van onze ingesproken opnamen
een donderbui maken. Daar hebben we al die dagen veel last van gehad en van het
gesproken woord is op die manier veel verloren gegaan. Maar dat mocht de pret
niet drukken. Nog even dit en nog even dat op de film.. ach we zijn niet meer te
stoppen. We lopen terug naar waar we begonnen zijn en maken een einde aan de
film. Het is een blijft een leuke hobby!
Note van Anky: Later besloten Marianne en ik toch om een aantal scènes over te doen. Marianne is nog een dag en (nachtje) terug gekomen. Toen begon voor mij de grote klus van het monteren. Dágen heb ik achter de pc gezeten om de ruim 200 stukjes film op een leuke manier aan elkaar te plakken, teksten in te voegen en passende muziek erbij te zoeken. Het leuke ideetje wat Marianne en ik hadden verzonnen, was ook érg veel werk.. maar érg leuk. 'Terug in de tijd' deed ik zo:

Leuk hé!
Nu is het tijd om de film 'de wereld in te sturen'.. het voelt als een bevalling.. Hopelijk gaan veel mensen er van genieten!