Weet je nog...?

( Met dank aan Willem de Bruin die ons deze foto stuurde )
Hallo Poeldijkers!
Ik ben Corrie vd Bogaert. Mijn vader was kleermaker in Poeldijk en wij woonden
eerst in de
Dhaliastraat, daar ben ik geboren.
Na een jaar zijn we verhuisd naar de Verburghlaan, naast vd Zijden, de
kruidenierswinkel. Ik hebook nog een zus, dat is onze Ans. Zij is vijf jaar
jonger als ik en ik ben nu 67.
Waar wij woonden was het heel gezellig. Mijn vader had het altijd druk met zijn
werk. Hij had
een
hoop klanten. Daar moest hij nieuwe pakken voor maken, maar hij had ook een hoop
verstelwerk. Vooral na de oorlog.. In de oorlog moest hij in de Christelijke
school aan de
Monsterse weg voor de Duitsers werken en in die tijd is mijn zus geboren.
![]()
Eenmaal na die tijd was hij altijd thuis en zat hij op tafel het naaiwerk te
doen. Als dan de school begon, stonden er altijd wel kinderen voor het raam te
kijken, want de tafel waar hij op zat, stond voor het raam. Nou je begrijpt,
daar vond hij niks aan natuurlijk.
Wij moesten ook altijd meewerken. De broekspijpen overhands omnaaien, want je
had toen nog
geen zigzag naaimachine. Ook helpen met jassen en pakken uit tarnen. Die moesten
dan omgedraaid worden zodat de mensen weer een nieuw pak hadden. Als dan al het
verstelwerk gedaan was, moesten wij het ook vaak weer terug brengen bij de
mensen.
Toen ik 18 jaar was kreeg ik
verkering met Piet vd Voet uit de Bloemenstraat. Hij mocht wel
iedere avond komen maar dan moest hij wel helpen met broeken uit elkaar halen.
Op een gegeven moment ging dat werk niet meer voor mijn vader en moest hij op
Patijnenburg gaan werken. Daar zat hij aan de receptie. Toen moesten mijn ouders
later ook uit de
Verburghlaan, want die huizen werden afgebroken. Voor nood hebben ze toen een
poosje in de
Fresiastraat gewoond en na een jaar zijn ze naar de Witte Brug gegaan. Ze waren
de eerste
bewoners en mijn moeder woont er nu nog. Mijn vader was 84 toen hij stierf. Mijn
moeder is nu 94
en woont na 31 jaar in de verzorging.
Groetjes van Corrie vd Voet - vd Bogaert.
Wil je reageren op dit
verhaal... klik hier: