De grote veilingbrand in ...?

Wij woonden aan de Vredebestlaan tegenover de kolenhandel van Paalvast die over het water, voor een groot deel van de tijd dat ik er woonde, het uitzicht bepaalde. Het verkeer werd steeds drukker en de tuinders brachten hun waar steeds meer met de auto naar de veiling.

Op die plek waar wij woonden hadden we ook een goed uitzicht op de oude Groenteveiling. Daarachter was begin jaren 60 een grote neerzethal gebouwd zodat de tuinders hun spullen op een plek konden afleveren en niet meer apart bij alle expediteurs langs hoefden te varen om hier en daar een vrachtje af te leveren. In die hal werden ook op zondag veel handbalwedstrijden gespeeld. Met een zakje Smith Chips waren wij daar op zo’n middag wel zoet.

Door de weeks waren wij er ook vaak te vinden want je kon er met rolschaatsen lekker over de gladde betonplaten naar beneden rijden. Verder konden we er ‘ijzertjes’ vinden. Ijzertjes dat waren restanten ijzerdraad die overbleven als er tomatenkistjes per drie stuks op elkaar vast waren gebonden met ijzerdraad. Deze restanten waren al wat verbogen en als je ze verder boog dan kon je ze met een stiekje heel ver weg schieten. Wij hebben nog eens geprobeerd of we er visjes mee konden schieten, dat leek ons makkelijker dan vissen met een hengel, maar dat schoot niet op.

Op een ochtend, we waren aan het tomatenplukken geweest, toen we aan het ontbijt via de transistorradio hoorden dat er in Poeldijk die nacht een grote veilingbrand was geweest. De brandweer vanuit de wijde omgeving, zelfs uit Den Haag , was uitgerukt om de brand te bestrijden. Dat moet een kabaal van jewelste zijn geweest al die loeiende sirenes die ook langs ons huis moeten zijn gegaan. Maar de familie Scholtes had volstrekt niets gemerkt en niets gehoord. Men was nog bezig met het nablussen. Toen wij uit het raam keken zagen we alleen nog wat rook boven de kistenfabriek van Scheer uitkomen. De oude veiling stond er nog maar het was de nieuwe neerzethal die in vlammen was opgegaan. Hoe was dat in Godsnaam mogelijk, hoe vast kan een familie slapen. Uit het hele Westland waren er mensen toegestroomd om te kijken wat er aan de hand was en wij hadden liggen pitten. Het dagblad ‘Het Binnenhof’ had die avond vele pagina’s met foto’s van de brand . Konden wij de schade nog wat inhalen van wat we gemist hadden. Misschien waren we al zo gewend aan de herrie van het verkeer en het lossen van de kolen vanuit de treinwagons voor onze deur dat we niet meer van tientallen sirenes wakker werden. De hal is weer opgebouwd en we hebben er zelfs nog de kerk in gehad op de zondagen ten tijde dat de grote kerk werd verbouwd. Het Heilige vuur heeft echter op de constructie van de hal geen vat kunnen krijgen.

Het jaar van de brand wil me echter maar niet te binnen schieten. Als er iemand is die dat nog weet dan hou ik me aanbevolen voor deze informatie.

 

©Jan Scholtes