Puinruimen en opnieuw beginnen.

 

He, Jan, nog de beste wensen!!!

Ja, van het zelfde, jij ook hè.

 

Die nieuwjaarswensen ze komen me de bek niet meer uit, zoveel dagen na de jaarwisseling. De eerste dagen na de jaarwisseling op straat en op het werk die automatische wens: “Jij ook nog de beste wensen  hè”, en dan moet je wel wat terugzeggen.

Ik zinspeel ieder jaar weer op het dragen van een T-shirt met op de borst de tekst:

“De beste wensen” en op de rug de tekst “Ja, van het zelfde, jij ook hè” .

Ik wens iedereen, ieder jaar, elke dag het allerbeste toe, zo mogelijk wil ik ze daar ook nog wel bij helpen en dan meen ik het nog uit het diepste van mijn hart. Maar zo’n harteloze: “Oh ja, jij ook nog de beste wensen”, daar krijg ik jeuk van, daar zou ik me de eerste week van het nieuwe jaar graag ziek voor melden.

 

Om 12 uur ’s nachts in je eigen straat, kijkend naar het feestelijke vuurwerk  

met een glas wijn in de hand, met je gezin, familie en naaste buren, dat is mijn inziens het enige juiste moment. Dan gaan er momenten voorbij van wat er de afgelopen jaar is voorgevallen, mensen die ons ontvallen zijn, ruzies, blijde gebeurtenissen  en de stille gedachten van : “Wat zal ons het komend jaar weer te wachten staan?” Laten we met elkaar afspreken dat we na 1 januari elkaar niet meer lastig zullen vallen met die geestdodende verplichte gewoonte.

 

Zeker niet nadat we dan weer in de krant hebben kunnen lezen hoe er weer eens is huis  gehouden in dit land. Hoe er weer naar de hulptroepen zoals politie, ambulances en de brandweer met molotov cocktails wordt gegooid, scholen in brand zijn gestoken, wagens zijn gesloopt en dat er dan nog door de politie wordt gemeld dat de jaarwisseling redelijk rustig is verlopen. We beginnen zo langzamerhand een  verwend land te worden waar alles moet kunnen en het volk het ook allemaal gewoon begint te vinden. We hebben immers toch recht op onze ontspanning en een verzetje op zijn tijd, niet moeilijk doen, overal gebeurt toch wel eens wat, bemoei je niet met ons feestje, als je ons vuurtje blust dan zullen we die wagen van jullie eens in de hens steken, en als je die gewonde van de straat probeert halen dan zullen we eens een vuurpijl op je richten.

 

Het gebeurd, we staan erbij en we kijken ernaar. Een miljard schade na een avondje zuipen, snuiven en de remmen los en dat allemaal met de beste wensen. Oudejaarsnacht zou een fantastisch moment kunnen zijn om een staatsgreep te plegen of zoiets. Het land is toch al in een totale chaos, het knalt toch al overal, het is overal hens aan dek, mensen herkennen het verschil niet meer tussen feestgeweld en echt geweld en je kan met je mitrailleur rustig in het rond schieten en de mensen denken dat het een 100.000 klapper is en ze staan er nog bij te juichen ook. En wie ruimt de troep op?

 

Ik ben niet religieus ‘aangelegen’ ook al heb ik jaren in het knapenkoor gezeten en de priester van wijn voorzien in mijn jurk, maar we beginnen, naar mijn gevoel, toch van een norm los te raken door het verwende, decadente gedrag dat er steeds meer in begint te sluipen. “Lol voor me eige, want daar hep ik rech op!!”

 

En toch ben ik nog een blijmoedig mens, u zult het misschien niet geloven Maar dit moest er even uit. Want ik weet zeker dat ik niet de enige ben die deze gevoelens heb, zoveel geloof en vertrouwen heb ik ook nog wel in mijn medemens.  Gelukkig komt de overheid nu eindelijk met zwaardere sancties om alles weer eens binnen de perken te krijgen.

 

Losbolligheid op de financiële markten, laat maar waaien gedrag voor wat betreft de leefbaarheid van de aarde, wij tegen zij want wij moeten ons tegen zij beschermen.  Terwijl we elkaar de tent uit vechten en beconcurreren, realiseren we ons niet dat we met elkaar de handen ineen moeten slaan om het op dit aardbolletje nog te kunnen redden. Dan hebben we het niet over het recht ‘voor ons eige’ maar dan hebben we het over gemeenschapszin van “The Brotherhood of Men” (niet te verwarren met het Europese songfestival)

 

Nu ‘de boel’ waarschijnlijk toch op de schop zal gaan, voor een nieuwe wereldorde, zal er hopelijk een halt worden toegeroepen aan het voortwoekerende virus van egoïsme en de“ikke en de rest kan stikke” mentaliteit”.

 

Wat dat betreft wil ik iedereen, vanuit het diepst van mijn hart, het allerbeste toewensen.

Laten we op nieuwjaarsdag beginnen om allemaal onze zijn eigen stoep schoon te vegen en met een schone lei te beginnen en eens kijken of we er met zijn allen weer een beetje betere, saamhorige wereld van kunnen maken.

 

En als u mij op 2 januari onverhoopt ergens tegen mocht komen, doe mij dan alstublieft niet “De beste wensen”, dan zal ik u ook niet “Van hetzelfde” toe hoeven wensen.

Maar, ik zal voor u de deur openhouden, ik zal u voorrang geven, ik zal u helpen oversteken of ik zal een boodschap voor u doen als u ziek bent.

 

Het hoop dat het u goed gaat.

 

 

©Jan Scholtes