Geld crisis

 

De kranten staan er vol van, de tv bericht dagelijks uitvoering over een komende recessie. Ondertussen wordt ons aangeraden vooral rustig te blijven, gewoon huizen te blijven kopen want doen we dat niet dan wordt het nog slechter met de economie. De voorzitster van de Vereniging  Eigen Huis predikt dat we elkaar niet de put in moeten praten en we gewoon huizen moeten blijven kopen. Ook als dat gewenste huis over twee maanden misschien wel 50.000 Euro goedkoper kan zijn. Ik stel voor dat de voorzitster van de Vereniging Eigen Huis voorop gaat in de strijd en haar spaarcentjes zonder schroom gaat stoppen in een groot duur huis. Dat is een teken van vertrouwen in de markt daar gaan de mensen achteraan. Mevrouw de voorzitter was natuurlijk net van plan haar Eigen Huis te verkopen en nu komt er niemand kijken.

 

Op microniveau speelt de geldcrisis ook in mijn leven. Zo moest ik onlangs een leverancier cash betalen en ik dacht wat geld op te gaan halen bij een bank bij mij op de hoek. U weet wel die bank waar Ajax jarenlang reclame voor heeft gevoetbald.

Het bedrag dat ik nodig had was boven een bepaalde grens zodat dit niet geleverd kon worden want dat hadden ze niet in huis. Dit was trouwens dezelfde bank die niet het muntgeld, zijnde de spaarcentjes van mijn dochter, kon innemen want dat was teveel tellen.

Ik moest voor opname van dat cash geld naar het hoofdkantoor aan de Kneuterdijk in het centrum. Daar ontving ik een stapel briefjes van 200 Euro en daar kon ik de transactie met de leverancier mee afhandelen.

Ik had wat extra cash geld genomen voor het geval van ‘altijd handig’. Daar had ik spijt van want ik kon mijn briefjes van 200 euro nergens kwijt, zelfs niet als ze op echtheid waren gescand. “ Nee, meneer dat kunnen we niet aannemen”, zeiden de caissières dan, :”Want we mogen niet teveel geld in kas hebben”.

Het blijkt dat ieder briefje boven de 50 euro direct in gleuf met daarachter een stofzuigerslang wordt gedaan zodat een bepaald soort mensen ze niet gratis kunnen meenemen.

Sta ik daar met een bak boodschappen op de lopende band, in mijn hand een correct briefje van 200 euro en een caissière die er niet van terug heeft. “ Nee, meneer ik kan u wel terugbetalen in twee euro munten. “Doet u dat dan maar dan zal ik wel op de kleintjes letten” zei ik spontaan tegen de dame van die o zo gezellige supermarkt.

“Maar dan heb ik geen muntgeld meer” zei ze me geschrokken. “Ik wil mijn boodschappen ook wel op de lopende band laten liggen en zo vertrekken”, zei ik.

Dat bleek nou ook weer niet de bedoeling te zijn en ik was trouwens niet in overtreding.

Alle kassa’s werden aangesproken om mij wisselgeld te kunnen betalen en of ik in het vervolg…………   Ja, ja…….

 

“Daar moet ik vanaf”, dacht ik direct want ik had nog twee briefjes van 200 euro in mijn bezit. Bij de betreffende ex Ajax bank ging ik inwisselen maar daar stuitte ik op het volgende probleem. De kassier kon mijn geld niet innemen want hij had geen wisselgeld in huis, want dat was zo afgesproken met het hoofdkantoor. Ik kon nog wel naar het hoofdkantoor aan de Kneu……” Maar u bent toch een bank en u heeft geen geld????” reageerde ik verbaasd. De leerling kassier, met vet haar en puistjes, begon zich aan alle kanten te verontschuldigen door te zeggen dat andere banken dat ook niet hadden etc. etc.

Enfin, ik voelde me flink om ‘t hand met mijn legale door de Nederlandse Bank gedrukte geld dat niemand wilde hebben.

“Maar”, zei de leerling kassier, “Als ik een rekening bij de bank had dan was er een soort pinautomaat, waar ik geld in kon stoppen, en het geld zodoende op mijn eigen rekening kon  storten.

 “Of ik een pas had?“ “Ja, maar die ligt thuis” reageerde ik steeds geërgerder.

Enfin, ik wilde er niet teveel emotie in stoppen en ging thuis mijn bankpas ophalen want ik wilde de klus gelijk klaren. Geld wat je niet uit kan geven is een nutteloos bezit en bovendien wordt je direct wantrouwend aangekeken alsof je een valsmunter bent.

Toen ik weer terug kwam was de leerling kassier zo extra beleefd om mij te helpen met deze nieuwe manier van geldstorten.

Op mijn vraag waarom er überhaupt nog 200 euro biljetten worden gedrukt als men ze toch niet in het betalingsverkeer kon gebruiken, kreeg ik een heel verhaal. Het was vooral wel handig voor veehandelaren en autoverkopers want anders liepen die altijd met een kruiwagen klein geld voor zich uit, was het verhaal Dat vond ik vanuit het standpunt van de Nederlandse Bank uit gezien niet zo’n heel sterk argument, want hoeveel van die mensen hadden we er daar nog van in Nederland? De meeste boeren zijn het land al uit gepest en de autohandel ligt op zijn kont dus die gladjanussen zijn binnenkort ook niet meer van de partij.

Maar goed, u ziet het, het geld verdwijnt steeds meer uit het straatbeeld. Kassiers hebben geen geld meer te geven en kunnen ook geen geld meer tellen .Er komt vast een recessie

Wordt het zaggiesan niet weer eens tijd voor de herinvoering van de ruilhandel.

 

 

©Jan Scholtes