Weet je nog...?

Wij woonden eerst op de Wateringse weg en toen ik een jaar of 7-8 was verhuisden wij naar de Julianastraat. Daar werd toen een straatje tussen gemaakt met 4 huizen en omdat onze voordeur ook daar was werden wij weer Marijkestraat. Bij ons aan de deur kwamen heel veel bezorgers. Omdat mijn Vader metselaar was en bij veel mensen werk kreeg vond hij ook dat hij klant moest worden. Dus mochten ze om de beurt een week komen. Dat waren Vogels van de vredebestlaan en Spitser als melkboer. Bakker Verbeek die woonde toen naast Spitser en bakker Barendse,
die zat in de Voorstraat.

Wat mij zelf betreft, wij speelden altijd in de straat wegkruipertje of bokkie springen. Ook gingen we altijd ballen met de hele buurt. Aan de overkant woonde de familie Zuiderwijk, ( die ook een heel stel kinderen hadden ) en de familie Olierook en Dekkers . Van deze laatste was Sjaan mijn vriendin en dat is ze nog steeds..
Verder speelde wij met broers en zussen. Wij hadden nooit zo veel vrije tijd want met zo'n groot gezin ( 12 kinderen ), moesten wij al vroeg een handje mee helpen...en tegenspraak was er niet bij..!

Wij waren ook de eerste in de buurt die een televisie hadden dus woensdagmiddag mochten de kinderen uit de straat het kinderprogramma komen kijken. Met z'n allen op de grond... reuze gezellig..!
Ook hadden wij zo'n beetje als eerste een telefoon ( niet te begrijpen nu hebben kinderen er zelfs één ) en als het dan glad was of regende, dan werd er voor een ander gebeld en moesten wij door het slechte weer de boodschap overbrengen dat diegene later thuiskwam of ergens anders bleef slapen.

Mijn Broers werkte allemaal bij mijn vader. Voeten leggen bij tuinders, onderhoud bij de woningbouw, zelfs nog een huis gebouwd. In schoorstenen bouwen daar was hij ook heel bekend in. Mijn één na oudste broer is stucadoor geworden dat vond mijn vader niet zo leuk.. hij had ze liever allemaal zelf.. Soms maakte ze wel eens een foto als ze een schoorsteen aan het bouwen waren.

Aan de buiten kant zaten van die ijzers dan gingen ze daar op staan.. dood eng!
De meisjes bleven meest in de huishouding bij mijn moeder werken. Als er dan weer een van school kwam, bleef die weer thuis.
Het was heel goed geprogrammeerd: Maandag wassen de hele dag. Alles door de wringer en buiten drogen bij goed weer. Dinsdag de hele was wegruimen en strijken. Nou dan stónd je ook echt te strijken hoor.. al die overhemden van de jongens...! Zaterdag een schone en Zondag ook weer. Woensdag verstel werkjes en eventueel kousen stoppen. Donderdag de bovenverdieping doen. Vrijdag beneden en Zaterdag koper poetsen. Wij hadden ook beurten met koffie in schenken en voor je naar bed ging de vaat weer doen. Met zo'n koppel moest dat wel en je vond dat heel gewoon.

Maar het was altijd gezellig. Als we een verjaardag hadden van mijn vader of moeder en de familie kwam, dan was het helemaal feest. Het bankstel en fauteuls gingen naar boven anders konden we ze niet kwijt. Het hele huis zat vol.. en de keuken ook. Daar zaten ze dan weer te kaarten en als iedereen weer weg was, dan ruimde een paar de boel op en 's ochtends zag je er niets meer van. Ja.. alleen die kater..
IK hield altijd van bezig zijn met mijn zussen. Wie het snelste kon haken.. en ik naaide ook veel. Op school had ik allen lingerie geleerd maar thuis probeerde ik alles. Jurken voor mijn moeder maken vond ik prachtig en dan leren hoe je er zakken in kon zetten.. net zo lang oefenen tot ik het kon. Ik naai nog wel eens wat voor de kleinkinderen, dat vind ik erg leuk hoor.


Op de Wateringseweg waar wij eerst woonden ( in een huis van Tijs Kester tegenover het Verburch complex) daar zijn we allemaal geboren.
Wij gingen altijd lopend naar school, tot mijn 7de jaar want toen verhuisden
we naar de Julianastraat. In de Verburchlaan had je de ingang van de Jozefschool en aan de overkant zat Kaatje van der Ende, een kruideniertje. Ik heb haar altijd gekend als een oud vrouwtje en we gingen daar wel eens een snoepje kopen, toen nog voor een cent... Op het schoolplein was het altijd feest knikkeren, kijkdoos kijken voor een knikker,in een boek prikken voor een knikker en als je mazzel had won je dan een plaatje. We deden ook panken..: een glazen stuiter neer leggen, hoe veel die waard was zoveel tegels moest je afstand nemen en dan proberen te raken met kleiknikkers. Als het raak was mocht je hem hebben.

Toen waren we met niks tevreden, daar hoef je nu niet meer mee aan te komen..
Ons gezin bestond uit van boven af: Miep (was eerst Mien), Lida (was vroeger Alie) dan de twee jongens Arie en Bert, daarna kwam Annie, Bep (was vroeger Bertha) dan Juup, Koos, Henk, Nel ( dat ben ikzelf dus ) Jan en Rob.
Mijn Moeder is 96 jaar geworden. In 1999 is zij overleden. Mijn Vader is vroeger overleden, die is 81 jaar geworden. Hij overleed in 1986.

Wij gingen al vroeg werken. Werkeloosheid kende je toen nog niet. Als mijn vader ergens gewerkt had, dan vroegen ze wel eens 'Heb jij nog een dochter over' en dan ging je weer... Zo heb ik menig huisje schoongemaakt. Zomers krenten met mijn zus Lida. Dan namen we een kastje aan, dat ging per roe. Zo was je toch een beetje je eigen baas. We moesten wel door gaan anders werden de druiven te groot. Dat was altijd een leuke tijd.. een beetje keet schoppen, zingen.. en chocolade melk drinken was een tractatie. Tomaten plukken heb ik ook gedaan. Dat deed ik van 's morgens 5uur tot een uur of 9. Als de tomaten naar de veiling gingen was je klaar en dan was het thuis gewoon weer doorgaan..

Dus daarom geniet ik nu lekker van mijn Vut en doe alleen leuke dingen.. heerlijk! Ik maak kaarten, ik klaverjas ook heel graag en heb genoeg hobby's. Een dag is zo voorbij..

Sinds mijn trouwen woon ik in Kwintsheul.. nu alweer 42 jaar. Als ik het zo zit te tikken, kan ik het bijna niet geloven. Het kopje wordt ouder maar het hart blijf jong..

Nel van der Zanden Wensveen